Microsoft-oprichter Bill Gates, de Franse oud-president Nicolas Sarkozy en de Franse zanger Patrick Bruel. Allemaal kregen ze een slagroomtaart in hun gezicht van de Belgische schrijver en criticus Noel Godin. De beroemdste taartengooier ter wereld is dit weekend op 80-jarige leeftijd overleden.
Eind jaren 60 raakte de Belg als columnist en filmcriticus gefascineerd door het fictieve personage Georges Le Gloupier, bedacht door een Franse journalist. Hij eigende zich het personage toe en maakte er een alter ego van dat symbolisch de strijd aanging met wat hij zag als pompeuze en zelfingenomen beroemdheden.
Zijn taartengeweld begon in 1969, toen de Franse schrijver, feministe en filmmaker Marguerite Duras zijn eerste slachtoffer werd. Door zijn acties werd Godin bekend als l'Entarteur, oftewel taartengooier. Zijn acties gingen steevast gepaard met de kreet "Gloup! Gloup!", verwijzend naar Georges Le Gloupier.
'De macht treffen'
In 1998 bracht Bill Gates, destijds de rijkste man ter wereld, een bezoek aan België. Daar kreeg hij een taart in zijn gezicht van aanhangers van l'Internationale Pâtissière, een internationale beweging van taartengooiers die zich liet inspireren door Godins acties. Godin zei direct erna: "Mijn werk zit erop".
Later zei hij in het het Belgische programma Man bijt hond dat Gates op zijn manier "heerser van de wereld is"." Hij stelt zijn rijkdom en macht in dienst van regeringen. Hij is dus het ideale slachtoffer. Met deze persoon wilden we de macht treffen." Voor de actie hadden hij en zijn aanhangers "met trappistenbier moed ingedronken".
Tot de bekendste slachtoffers van Godins taartenacties behoren de Franse oud-president Sarkozy, zanger Bruel en de Franse regisseur Jean-Luc Godard. Filosoof en journalist Bernard-Henri Lévy spande echter de kroon: hij werd maar liefst zeven keer getaart. Volgens Godin was Lévy het toonbeeld van een intellectuele en mediagenieke dandy.
Godin stelde dat zijn slagroomtaarten een geweldloos protestmiddel waren en niet bedoeld waren om zijn slachtoffers fysiek pijn te doen. Hij richtte zijn pijlen op personen met wie hij het oneens was of die veel macht hadden. In de Belgische podcast De Wereld van Sofie zei hij dat "niemand aan de crème fraîche van de taart kan ontsnappen, wat voor beveiliging ze ook hebben".
Tegen de Belgische krant Nieuwsblad zei hij in 2005 dat hij in de toekomst ook paus Benedictus, Tony Blair en Berlusconi ervanlangs wil geven. "Als je een taart in iemands gezicht gooit, zie je in enkele seconden de ware aard van die persoon."
Godin inspireerde wereldwijd ook andere activisten, onder wie klimaatactivisten. Zo werd Ryanair-topman Michael O'Leary in 2023, bij de Europese Commissie in Brussel, bekogeld met twee slagroomtaarten. De vrouwen achter de actie riepen: "Stop de vervuiling door je vliegtuigen", voordat zij hem met de taarten bekogelden.
Poeptaarten
Ook in Nederland moesten beroemdheden eraan geloven. In 1999 kreeg toenmalig minister van Financiën, Gerrit Zalm een taart in zijn gezicht. Achter deze actie zat de Nederlandse protestgroep TAART (Tegen Autoritaire Anti-Revolutionaire Types), die zich had laten inspireren door de werkwijze van Noël Godin. Eerder had de groep ook VVD-coryfee Frits Bolkestein met een taart bekogeld.
In 2002 kreeg tijdens een boekpresentatie in Den Haag politicus Pim Fortuyn een taart in zijn gezicht. De drie actievoerders hadden de zogenoemde 'poeptaarten' gevuld met verschillende substanties, waaronder kippenmest. Zij kregen ieder een boete van 500 euro.
Godin lichtte in Man bijt hond een tipje van de sluier op over zijn werkwijze. "Het grote geheim: de taart nooit gooien, maar in het gezicht duwen. Daarom missen we zelden. Ik ben zeer onsportief: ik duw de taart gewoon in het gezicht van beroemdheden."
